Eg hadde sovna med eit smil om anletet og eg vakna med eit siklande smil om anletet. Eg hadde draumd om både atom -spreningar og vulkanutbrudd. Eg gledde meg allereie til kvelden, eg skulle jaggu vise karane på sovesalen at eg var ein kar frå bygda.
Eg bad om ekstra bønnar til egget til frukost, eg bad om bønnar til lunsj. Ikkje noko skulle overlatast til tilfeldigheitane. Konkuransen starta tidleg denne kvelden, men eg byrja å uroa meg. Noko va gale. Og allereie i dei innledane rundane skjedde det. Da va som om nokon hella ein bøtte med vatn øve kinaputten som va tend. Kvit i anletet måtte eg innse at eg som storfavoritt ville mislykkas. Da vart so ein blaut illeluktande katastrofe.
Eg vart trilla ut på gongen den kvelden. Ikkje av sykepleiarar, men av ein hissig mobb aldrande menn i sjukehuspysjamasar. Nokre skubba senga, medan andre dunka hardt i golvet med gåstokkane deira.
Eg skulle heim i morgon. Eg gledde meg. Men ikkje at da ikkje e`so gale at da ikkje e`godt for noko. For der ute på gongen trefte eg att han syvendfar i huset. Eg sjeik øve sengegrinda på han, da va no berre nasetippen å sjå, så spurde eg han. « Du sjuandefar i huset, likar du å konkurrera ?»
Som innehaver av denne bildebloggen ønsker jeg å vise frem noen av mine bilder. På oppfordring. Stort sett har jeg alltid malt for min egen del, det er en fantastisk rekreasjon.
Og det er selvsagt gøy, ellers hadde jeg nok gjerne strikket istedenfor.
Men strikking ser så vanskelig ut…..
Jeg er stort sett selvlært og det er selve læreprosessen og utviklingen når du får det til som er drivkraften. Når du får det litt bedre til etter hvert, ørsmå skritt.
Små overraskende gleder som dukker opp. Men det tar tid, lang tid. Dersom du har annet å gjøre på, strikking for eksempel, kan du eventuelt få kjøpe et av mine bilder istedenfor.
Men det er noen restriksjoner på eventuelle kjøp;
Dersom det ikke fremkommer spesifikt av bildets navn; spør aldri hvor motivet er hentet fra. Det kommer innenfra, motivert og landskap jeg har opplevd, noe jeg har sett eller opplevd i naturen. Når det gjelder surrealistiske, abstrakte bilder setter jeg gjerne ekstra stor pris på at du ikke spør hvor det kommer fra…..
Et bilde oppleves forskjellig fra person til person. Du må selv finne den rette avstand til bildet som gir deg den beste opplevelse. Jeg driver med maling, ikke fotografering. Med mindre du er ekstremt nærsynt vil ikke en studie på 50 centimeters avstand være noe å anbefale.
Galleriellingsen 