Det knakka på hovuddøra hine morgonen. Eg satt no på skjithuset og las nokre gamle nyheitsblad, da e`no viktig å he lese alt so står i bladet før ein tørkar seg i røvo med da. Elles e`da bortkasta pengar å abonara på slekt. Jau eg satt no og funderte øve livet frå eit utedassperspektiv då eg høyrde knakkinga. «Dykk lyt no koma og knakka på døyra til skithuset om dykk vil ha kontakt for ytterlegere konversasjon» kauka eg. So knakka da på døyra til utedassen. « Da e`oppteken for augeblikket !» kauka eg igjen, «still dykk i kø om dykk e`trengd». Det vart heilt stilt i nokre sekund, so kom det frå utsida. « Kan du hjelpa meg til fjells for å finna eit halt lam. Da e`nokre fotturistar frå byen so he rapportert om eit halt lam i fjellet.»
Eg kjende att stemma, da va nabobonden på nordigaren. Ein skjit- bonde so ikkje e heilt god i korkje matematikk hell smalastell, ikkje noko anna hellar for den saks skuld. «Skal eg vera med deg å leita etter ett halt lam ?» kauka eg medan børsnoteringane i nyheitsbladet gjekk i svart, eller tilnærma brunleg. Enten leitar vi ettar to halle lam eller eit heilt lam, eit halt lam vil ha problem med å føta seg, fortsatte eg. «Da e`jo nett da eg seiar» kom det frå utsida av dassdøyra. Da he problem med å føta seg. «Manglar da framføtane hell bakføtane dette halle lammet ?» spurde eg.
Eg hadde begynt å verta nysgjerrig no. Da vart stillt utfor dassdøra ein stund. «Eg trur det he alle føtane» kom det vagt frå bonden. Sto han der og halt ap med meg ? Eg vart eitrande forbanna og ba han pella seg heim. Knoll og Tott på sistesida i nyheitsbladet fekk seg ein skikkeleg omgang før eg i rein forbannelse snubla ut dassdøyra.
Galleriellingsen 